GR20, het ruige berglandschap tekent deze uitdagende trekking dwars door Corsica. Wie op zoek is naar net iets meer dan een stevige tocht doorheen de bergen is hier zeker op z'n plek. De vele klim- en klauterkilometers maken dat deze meerdaagse trekking een pittige uitdaging is om je tanden in te zetten. Ook de vele trailrunners vinden hier zeker voldoende hindernissen op hun pad. Al is het altijd uitkijken, een omgeslagen voet kan je tocht al snel in een helikopter laten eindigen!
1. Transport
Wanneer je aan de GR20 begint ben je heel afhankelijk van wat je plannen precies zijn om te bepalen welke luchthaven het meest geschikt is. Alle mogelijke opties in detail bespreken zou me te ver weg brengen. Via onderstaande kaart kan je voor jezelf kijken wat de beste optie zou kunnen zijn. Zowel Ajaccio als Bastia zijn met internationale vluchten te bereiken. Voor Calvi en Figari zal je waarschijnlijk een tussenlanding moeten maken in een Zuid-Franse stad of in de hoofdstad, Parijs.
2. Algemene tips
De GR20 is niet zomaar een wandelpad. Het is zonder twijfel technisch de meest uitdagende route die je kan afleggen binnen Europa. Een goede voorbereiding begint dus al enkele maanden op voorhand met jezelf goed in te lezen over de specifieke omstandigheden. Dit is ongelooflijk belangrijk aangezien deze omstandigheden meestal niet te vergelijken zijn met een andere trekking die je eerder deed.
Een belangrijke keuze die je moet maken is die van de schoenen. Kies je voor trailschoenen of een type B wandelschoen? De keuze hangt misschien vooral af van het gewicht van je rugzak. De algemene regel is:
- Lichte rugzak (<10kg) --> Trail of type A
- Zware rugzak (>10kg) --> Type B
Dit is natuurlijk maar een richtlijn, een geoefende wandelaar kan zijn keuze gewoon zelf maken.
De belangrijkste eigenschappen van je schoenen zijn grip, grip en nog eens grip. Door het vele klauteren is een stabiele schoen waarop je kan vertrouwen erg nuttig. Wie geen grip heeft zal veel tijd verliezen en enkele lange dagen tegemoet gaan.
Enkele andere onmisbare items:
- Regenjas (er barst regelmatig een hitteonweer los, voornamelijk in de namiddag).
- Satelliettelefoon (je hebt weinig bereik in de bergen, wanneer je een noodgeval hebt kan je zo toch de hulpdiensten verwittigen).
- Camelbag (veel drinken in de hitte is van levensbelang)!
- Warme slaapzak (ondanks de hitte overdag kan het 's nachts serieus afkoelen).
De vooraf te reserveren tenten hebben allemaal een matje, dat moet je dus niet meer meebrengen. De matjes zijn wel relatief dun en ze kunnen dus wat ongemak veroorzaken.
Over het reserveren van een tent kan ik kort zijn, de reservaties openen ergens half januari en je kan beter geen week wachten alvorens te boeken. Wanneer je alleen of met twee reist heb je wel wat marge, voor grotere groepen zitten de campings vaak meteen vol. Reserveren kan via de officiële website: PNR CORSE | GR20 | HOME
3. GR20
De GR20 wordt meestal van noord naar zuid gewandeld, van Calenzana naar Conca dus. Dit is echter niet verplicht maar de meest technische etappes bevinden zich wel in het noorden, het is dus aan te raden om aan die zijde te beginnen. Ik begon ook in het noordelijke deel, maar koos voor zes etappes van Vergio naar Calenzana. Van zuid naar noord dus om zo te eindigen vlakbij Calvi en nog enkele dagen te kunnen relaxen.
Door een late vlucht moest ik eerst overnachten op de camping in Vergio alvorens aan de tocht te kunnen starten. Er is ook een hotel voor zij die meer comfort willen, de tenten hebben alvast ook een matras dus slapen erg goed.
Daarnaast zijn er ook luxetenten te huur, zoals links op de foto te zien is. Ze bieden aanzienlijk meer ruimte, waardoor je goed uitgerust aan de trekking kunt beginnen
Vergio - Refuge Ciuttulu Di i Mori
De eerste etappe is het ideale moment om rustig kennis te maken met het terrein. Het grootste deel is Corsicaans vlak en helemaal niet technisch. Je kan dus relatief eenvoudig de eerste 4 km afleggen alvorens de weg stilaan begint op te lopen. Je kan echter nog steeds vlot doorwandelen tot aan kilometer zeven waar zich een ideaal moment voor de middagpauze aandient. Je kan aan het water even genieten en je ziet ondertussen de hut ook al op de berg liggen.
Na deze pauze draai je links van het water weg en start een stevige klim naar Refuge Ciuttulu Di i Mori. Een makkelijk bewandelbare klim dus vooral op conditie naar boven. Halfweg de klim, wanneer het steilste stuk voorbij is, kan je aan de linkerkant de zee tegen de rotsen zien beuken. In de verte wel te verstaan.
Wie bij aankomst op de camping nog wat energie over heeft kan de klim naar Paglia Orba (2525m) nog wagen. Deze beklimming is wel erg technisch en de weg is niet altijd even makkelijk te vinden. Extra voorzichtigheid is dus zeker aangewezen, vooral wanneer er ook nog sneeuwvlaktes zijn.
De camping op zich heeft een mooi terras met schitterend uitzicht over de bergen. Het is wel een plek waar de wind vrij spel heeft en waar de accommodatie iets te ver uit elkaar ligt om echt aangenaam te zijn. Zo moet je voor de douches toch een eind lopen en verspreiden de WC's een verschrikkelijke geur.
Zicht op zee en de makkelijke wandelpaden op dag 1.
Beklimming van de Paglia Orba met hier en daar nog serieus wat sneeuw en ijs.
Refuge Ciuttulu Di I Mori - Refuge Tighiettu
Dag 2 begint met een korte klim om dan na het uitzichtpunt aan een lange afdaling te starten. Je komt de eerste keer in contact met moeilijk begaanbaar terrein en zal hier en daar al eens moeten klauteren.
Wie 's morgens tijdig vertrokken is kan na een langere 'vlakke' zone een middagmaal nemen in Bergerie de Ballone. Ze serveren enkele warme maaltijden zoals omeletten en een lokale specialiteit met worst en tomatensaus. Je kan hier ook je water bijvullen en eventueel wat zwemmen in de rivier. De perfecte plek!
Na een lange middagpauze wacht je nog een steile slotklim naar de refuge. Je ziet Refuge Tighiettu al snel opdoemen maar de meters gaan traag vooruit door de pittige steilheid. Bij aankomst kom je wel op een mooie locatie terecht met een schitterend uitzicht op wat nog komen gaat en wat al geweest is.
Uitzicht over de bergen en Refuge Tighiettu zichtbaar vanuit Bergerie de Balonne.
Zicht vanop de refuge later op de avond.
Refuge Tighjiettu - Refuge Asco-Stagnu
Na twee dagen die qua techniciteit eigenlijk goed meevielen is met dag 3 meteen de zwaarste dag aangebroken. Een lange zware klim naar Pointe des Éboulis (2607m) over zeer moeilijk terrein is een serieuze uitdaging. Wie vroeg vertrekt en stevig doorstapt kan ook nog de hoogste piek beklimmen, de Monte Cinto (2706m). Ook hier is tredzekerheid en ervaring met klimmen echt wel vereist!
Hierna volgt een technische afdaling die zeker bij regenweer gevaarlijk kan zijn. Indien je met een zware rugzak op weg bent gaat het meter per meter vooruit. Reken dus op voldoende wandeltijd, ondanks de weinige kilometers die elke dag aflegt.
Jammer genoeg was half juni nog steeds sprake van een steile sneeuwpassage vlak na de Monte Cinto. Herdoor kon ik de etappe zelf niet afleggen. Mijn alternatief komt later nog aan bod.
Refuge Asco-Stagnu - Refuge de Carozzu
Van de afgelegen berghutten naar een skiresort met een grote hoeveelheid toeristen, het is wel even aanpassen in Refuge Asco-Stagnu. Gelukkig is de omgeving erg mooi en kan je hier ook makkelijk een lekker avondmaal nemen in het grote restaurant. Een goede maaltijd die je voldoende aansterkt om de start van de etappe te overleven. Die begint namelijk erg steil en kronkelt tussen de rotsen doorheen moeilijk begaanbaar terrein.
De namiddag biedt bijna geen schaduwmomenten meer en dus is voldoende drinken en jezelf beschermen uitermate belangrijk!
Later op de dag komen er nog enkele passages waar voor het eerst ook kettingen voorzien zijn. Een beetje onnodig wanneer het droog is maar wanneer de grote rotsblokken nat zijn wordt het meteen spekglad. Let dus altijd op de weersvoorspellingen en vertrek wat vroeger om een eventuele onweersbui voor te blijven.
Deze prachtige etappe eindigt met een korte klim nadat je de ijzeren brug over het water hebt overgestoken. Je komt op een heel gezellige camping aan waar de zonsondergang adembenemend is.
Zonsopgang bij de start van de dag en zonsondergang na het avondmaal in Refuge de Carozzu.
Refuge de Carozzu - Refuge d'Ortu di u Piobbu
Stilaan komt de eindbestemming in zicht, maar niet voordat je nog een laatste zware etappe hebt afgewerkt. Opnieuw start deze dag met een lange zware klim die je enkele honderden meters hogerop brengt. De inspanning wordt onderweg ruimschoots beloond met indrukwekkende uitzichten over het Corsicaanse berglandschap. Niet zo heel veel later bereik je ook de top van de dag op meer dan 2000m hoogte.
De afdaling die volgt is alweer zeer technisch en vereist constante aandacht en waakzaamheid. Een verkeerde stap is snel gemaakt, hiervoor hoef je echt niet gek te doen. Probeer wel af en toe nog te genieten van de mooie vergezichten en prachtige omgeving!
Wanneer je op het einde de korte maar pittige helling overwint, zie je de camping af en toe verschijnen. Het is dan niet zo ver meer. Het zwaarste van de trekking zit er dan gelukkig op.
Zonsondergang op de camping van Refuge d'Ortu di u Piobbu.
Refuge d'Ortu di u Piobbu - Calenzana
Wie de afgelopen dagen reeds last heeft gehad van de knieën, staat voor een moeilijke dag. Op enkele moeilijke passages met kettingen na gaat het bijna de hele dag bergaf. In gestrekte draf naar beneden dus, voor het eerst gaan de kilometers wel snel voorbij. Je wandelstokken komen hier erg goed van pas en helpen je op een veilige manier richting Calenzana.
Van de andere richting komen een hele hoop mensen de berg op die aan de GR20 beginnen, terwijl jij met je laatste kilometers bezig bent! Hou er wel rekening mee dat de laatste uren bijna constant onbeschermd in de volle zon zullen zijn. Opnieuw voldoende drinken dus!
Eenmaal aangekomen in Calenzana ben je met de taxi in ongeveer twintig minuten in Calvi, de perfecte plek om na te genieten van je GR20-avontuur.
Refuge Tighiettu - Calasima
Zoals eerder gezegd moest ik etappe 3 overslaan door te veel sneeuw. Hierdoor moest ik vanuit Refuge Tighiettu naar de bewoonde wereld om met de bus weer verder te geraken.
Ik stap naar beneden, voorbij Bergerie de Balonne, via de gele pijlen richting Calasima. Hier komt dagelijks een bus die je naar Asco-Stagnu brengt. Reserveren is niet nodig voor kleine groepen, de bus komt sowieso om 09u00 en kost €40 per persoon.
Het wandelpad naar Calasima wordt makkelijker naarmate je verder gaat en neemt dus niet te veel tijd in beslag. Je zal normaal gezien rond het middaguur aan de camping aankomen.
Omgeving Asco-Stagnu + waterval
Na een middagmaal op de camping kan je nog een hele namiddag gebruik maken van de mooie omgeving. In de zomer is de skipiste uiteraard gesloten en dus kan er naar hartelust gewandeld worden.
Zo deed ik nog een stevige tocht om de streek verder te ontdekken. Een beetje zelf paadjes zoeken om uiteindelijk beloond te worden met een magnifieke waterval. Niet zozeer de omvang van de waterval maakt indruk, maar vooral de spectaculaire achtergrond en de mogelijkheid om een duik te nemen in het ijskoude water. Voor mij was dit zonder twijfel één van de hoogtepunten van de hele GR20.
Ondanks het wegvallen van een etappe was het uiteindelijk toch een bijzonder geslaagde dag.
4. Calvi
Het levendige stadje Calvi is de perfecte plek om te bekomen van de GR20. Veel lekkere restaurants, een leuke winkelstraat en een prominente citadel die boven de stad uitsteekt. Het heeft dus alle ingrediënten voor nog enkele leuke dagen. Vergeet daarbij ook het gigantische strand niet met helderblauw en aangenaam warm zeewater.
De citadel is trouwens gratis te bezoeken net als de kleurrijke Église Sainte Marie Majeure. Vooral de buitenkant van de kerk springt in het oog, binnenin is ze jammer genoeg wat in verval. Een extra troef aan de kerk is het uiterst gezellige pleintje waar 's avonds een uitgelate toffe sfeer hangt.
Calvi heeft daarnaast een sterke band met Christoffel Columbus, van wie de stad volgens de lokale traditie de geboorteplaats zou zijn. Zijn naam duikt op verschillende plaatsen op en ook het vermeende geboortehuis kan bezocht worden. Persoonlijk vond ik dat bezoek weinig om het lijf hebben. Een klein monument ter ere van Columbus, vlak bij de citadel, is dan weer een leuk extraatje tijdens een wandeling door de stad.
Wie liever nog wat avontuur opzoekt, kan via Balagne Montagne Aventure een uitdagende canyoningtrip boeken.
Veel gezelligheid in Calvi.
Monument voor Christoffel Columbus.
Monument aux Morts, ook aan de citadel.
5. Accommodaties
Tijdens de trekking maakte ik enkel gebruik van de tenten bij de verschillende refuges. In Calvi sliep ik op Camping La Pinède en dat was zeker een succes. De camping ligt op wandelafstand van zowel het stadscentrum als de zee en heeft allerhande faciliteiten zoals een zwembad, pingpongtafels en een fitnessruimte. Een fijne plek om te herstellen van de stevige dagen en uitgerust weer naar huis te vertrekken.